Michał Anioł, Freud i zmierzch ciasnoty

czyli ‘nowy renesans’

 

Michal Anioł i jego twóczośc niezmiennie fascynują od stuleci. Jeszcze za życia stał się legendą i został uznany za ‘divino’ – boskiego – m.in. dlatego, że jak nikt przed nim potrafił przedstawiać Boga, aniołów i proroków. Jego „Stworzenie Adama” czy „Chrystus-Sędzia” w Kaplicy Sykstyńskiej, jak również „Pieta” z bazyliki watykańskiej i majestatyczny „Mojżesz” w kościele San Pietro in Vincoli zostały uznane za arcydzieła wszystkich czasów i należą obecnie do ‘musếe imaginaire’ wszystkich mieszkańców Ziemi. W 1901 roku stanął przed statuą Mojżesza po raz pierwszy w życiu Zygmunt Freud.  Arcydzieło Michała Anioła stało się jego obsesją; wpatrywał się w nie godzinami, wykonywał szkice i wreszcie w 1914 roku ogłosił na jego temat artykuł, w którym próbuje odpowiedzieć na pytanie: jaki moment z życia proroka przedstawił artysta?

    W 150-rocznicę urodzin Freuda proponujemy „wieczór z Michałem Aniołem i Freudem”, w którym fascynująca statua „Mojżesza” posłuży za punkt wyjścia do rozważań nad enigmą tego arcydzieła, nad jego miejscem w dawnej i współczesnej sztuce powszechnej i polskiej oraz nad problemem Renesansu, którego Michał Anioł był znakomitym ucieleśnieniem a Freud wielkim miłośnikiem. Szerokie zainteresowania – tak typowe dla ludzi Renesansu – charakteryzowały również twórcę psychoanalizy.